Pomimo ugruntowanej linii orzeczniczej dotyczącej kredytów indeksowanych do walut obcych, w części polskich sądów nadal zdarzają się decyzje o zawieszeniu postępowań. Powodem ma być oczekiwanie na uchwałę Sądu Najwyższego, której publikacja została przesunięta na czas nieokreślony. Zdaniem prawników, takie praktyki nie znajdują uzasadnienia w obowiązujących przepisach.

Z danych zgromadzonych w sądach okręgowych wynika, że nie jest to zjawisko powszechne, jednak wciąż występują przypadki wstrzymywania procesów do czasu ewentualnego rozstrzygnięcia w pełnym składzie Izby Cywilnej SN. Co istotne, decyzje te zapadają pomimo wcześniejszych orzeczeń Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, który wielokrotnie wypowiadał się na temat kredytów walutowych. Zamiast jednoznacznego rozstrzygnięcia, SN zdecydował się skierować kolejne pytania prejudycjalne do TSUE, co dodatkowo wydłuża procedury.

Specjaliści podkreślają, że w obecnym stanie prawnym sądy mają obowiązek samodzielnego orzekania w sprawach cywilnych, także tych dotyczących kredytów frankowych. Orzeczenia sądów powszechnych oraz TSUE dostarczają wystarczających podstaw do wydawania wyroków, a oczekiwanie na uchwałę nie ma charakteru obligatoryjnego.

Zauważa się również, że coraz mniej spraw trafia do SN w drodze skarg kasacyjnych – sąd ten coraz częściej odmawia ich przyjmowania. W efekcie to sądy drugiej instancji będą odgrywać kluczową rolę w kształtowaniu praktyki orzeczniczej w tym obszarze.

Według prawników zawieszanie spraw wynika w dużej mierze z nadmiernej ostrożności lub chęci unikania odpowiedzialności za wydanie orzeczenia. W praktyce prowadzi to jednak do nieuzasadnionych opóźnień i pogorszenia sytuacji kredytobiorców.

Mimo tych trudności kredytobiorcy – także ci, których dotyczy sprawa prowadzona przez kredyt we frankach kraków – nadal mogą liczyć na korzystne rozstrzygnięcia. Sądy w całym kraju w zdecydowanej większości przypadków stwierdzają nieważność umów lub dokonują ich odfrankowienia, opierając się na wypracowanym dorobku orzeczniczym oraz regulacjach prawa unijnego. Z perspektywy klientów banków nie ma więc powodów, by odkładać decyzję o złożeniu pozwu – indywidualne postępowania pozostają najskuteczniejszą drogą dochodzenia roszczeń.

Coraz więcej kredytobiorców poszukujących pomocy prawnej w sprawach kredytów walutowych korzysta z internetowych porównywarek kancelarii. Choć takie narzędzia wydają się wygodne, w rzeczywistości mogą stanowić źródło poważnych problemów. Mechanizm ich działania często prowadzi do promowania ofert podmiotów niedoświadczonych, a pomijania tych, które mają faktyczne osiągnięcia w prowadzeniu sporów sądowych.

W ostatnich miesiącach coraz więcej banków prowadzi intensywne kampanie reklamowe, których celem jest zachęcanie posiadaczy kredytów walutowych do zawierania ugód. W przekazach medialnych porozumienia prezentowane są jako rozwiązanie szybsze, tańsze i pewniejsze niż proces sądowy.

Kwestia przedawnienia roszczeń w sprawach dotyczących kredytów walutowych od lat budzi liczne wątpliwości. Kredytobiorcy często pytają, od jakiego momentu należy liczyć termin przedawnienia i czy każda zapłacona rata podlega osobnemu terminowi. Odpowiedź zależy od charakteru roszczenia, daty spełnienia świadczenia oraz chwili, w której konsument dowiedział się o abuzywnych zapisach w swojej umowie.

Niedawny spór konsumencki pokazuje, że uzyskanie korzystnego rozstrzygnięcia przeciwko instytucji finansowej może nastąpić w bardzo krótkim czasie. Sąd Rejonowy w Szczecinie wydał nakaz zapłaty na rzecz klienta w niespełna dwa miesiące od momentu złożenia pozwu.

Sytuacja osób posiadających kredyty walutowe wciąż ulega zmianom, a najnowsze wydarzenia przynoszą kolejne pozytywne sygnały dla konsumentów. Liczba korzystnych wyroków przed sądami powszechnymi systematycznie rośnie, co motywuje kolejnych kredytobiorców do składania pozwów. Instytucje publiczne zajmujące się ochroną praw konsumentów wskazują, że klienci banków mają mocne podstawy prawne do dochodzenia roszczeń.